Προχτές βρέθηκα να χαζεύω το ftiaxto.gr. Wow! Τέσσερις κοπέλες με μεράκι για.. πλέξιμο. Και δες τι φτιάξανε. Βρήκαν το όνομα, στήσανε την ιστοσελίδα, με πλούσια περιεχόμενα, με διαφημίσεις, με συμμετοχή από τις αναγνώστριες, μας παρασύρουν με το κέφι τους, μας ενημερώνουν, μας δείχνουν την τέχνη τους, μας δικτυώνουν, μας προτείνουν βιβλία, κι όταν βαριούνται με το πλέξιμο γυρίζουν βιντεάκια για το πως να χρησιμοποιούμε τον Πολύτιμο Μεταλλικό Πηλό (silver clay)! Πως το κατάφεραν; Τις φαντάστηκα να κουβεντιάζουν πίνοντας καφέ, η μια κουβέντα φέρνει την άλλη, η μια ιδέα φέρνει την άλλη και voila! Καθώς το σκεφτόμουν, μου ήρθε στο μυαλό ένα post (30/6/2007) της Irene Au , Director of User Experience στη Google (παλαιότερα στη Yahoo!).

Η Irene Au σε αυτό το post μοιράστηκε με τους αναγνώστες της την πρόσφατη εμπειρία της σε μάθημα που πήρε στο Stanford. Ο εισηγητής χώρισε την τάξη σε ομάδες τεσσάρων και τους ζήτησε να 'παίξουν' την οργανωτική επιτροπή που θα συζητούσε τη διεκπεραίωση ενός έργου. Το σενάριο θα το ΄παίζανε' τρεις φορές. Την πρώτη φορά ήταν υποχρεωμένοι να απαντάνε σε κάθε πρόταση συναδέλφου αρχίζοντας με τη φράση "Οχι,...", τη δεύτερη με τη φράση "Ναι, αλλά..." και την τρίτη με τη φράση "Ναι, και...". Αν και όλοι ξέρανε ότι ακολουθούσαν οδηγίες σε ένα υποθετικό σενάριο, στην περίπτωση του "Οχι, ..." οι ιδέες κολλούσαν και σύντομα τα μέλη της ομάδας αποξενώθηκαν. Στο υποθετικό σενάριο "Ναι, αλλά...", η συζήτηση ήταν πιο ζωηρή μεν αλλά και πάλι η κρυμμένη άρνηση σκότωνε τις ιδέες και τη διάθεση των μελών να τις υπερασπιστούν. Στο τρίτο σενάριο, τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Η απλή εφαρμογή του "Ναι, και..." έφερε τις πιο δημιουργικές ιδέες, καθιέρωσε ένα κώδικα συμπεριφοράς που αποθάρρυνε την επικριτική απόρριψη ιδεών κι ενθάρρυνε την πλήρη αποδοχή και σταδιακή βελτίωση τους. Σύντομα η ομάδα αισθάνθηκε δεμένη και κυριολεκτικά πιο κοντά καθώς έσκυβαν πιο κοντά ο ένας στον άλλο. Κατά την Irene, αυτή η εμπειρία κλείνει μέσα της τα πιο ουσιώδη χαρακτηριστικά μιας επιτυχημένης συλλογικής προσπάθειας: αποκλίνουσες απόψεις, αποδοχή ιδεών χωρίς επικρίσεις και χτίσιμο καινούργιων ιδεών πάνω στις παλιές. Η φράση "Ναι, και..." μας βοηθάει να το θυμόμαστε πιο συχνά.

Ετσι τις φαντάστηκα τις τέσσερις κοπέλες του ftiaxto.gr. Τις ακούω να κουβεντιάζουν. Οι ιδέες να πέφτουν κι όλες να συμπληρώνουν "Ναι, κι ακόμη μπορούμε να...", "Ναι, ναι, και τι θα λέγατε να..." Κορίτσια, δε σας ξέρω αλλά θέλω να σας συγχαρώ και να σας ευχηθώ καλή συνέχεια.

Θα κλείσω με την ίδια φράση που έκλεισε η Irene: Πότε ήταν η τελευταία φορά που είπαμε "Ναι, και...";

Let the ideas roll in ggd.gr! Ναι, και ακόμη κάτι, τι θα λέγατε να γνωριστούμε καλύτερα;